Eerste leservaringen

Ook hier tikt de tijd verder en kunnen we weer heel wat avonturen met jullie delen. Dinsdag hadden we onze eerste afspraak met de directie en leerkrachten van beide scholen. De Ngongongare Secondary school is een klein gebouw met maar 2 klaslokalen en 1 directielokaal. In Form 2 zitten 90 leerlingen. We werden hartelijk ontvangen en meteen voorgesteld aan de tieners, iedereen leek overenthousiast toen wij, wazungu, vooraan in de klas stonden. Dat belooft.
In de Ailangaschool, een priveschool bestaande uit 70 Form 2 leerlingen, was de ontvangst iets chaotischer. Onze komst was precies een donderslag bij heldere hemel; desondanks de voorbereiding maanden vooraf. Ook dat belooft.
Onze eerste lesdag te Ngongongare op woensdag zou spannend worden. Bij ons binnentreden schoven de bankjes enige centimeters naar voor, gevolgd door een plechtig rechtstaan van de leerlingen. Zo stonden we neus tegen neus, oog in oog met hen. Het lesgeven verliep moeizaam, de ogen op ons gericht, stomverbaasd. Ze begrepen ons niet. Gelukkig konden we beroep doen op Charles en Sarah, twee universiteitsstudenten die ons zullen helpen met het vertalen van het Engels naar Swahili indien nodig. Moeizamer dan verwacht beeindigen we onze eerste les, flexibiliteit is nog steeds ons motto!
Onze eerste sportles in Ailanga was een ware voltreffer! In eerste instantie wilden we vier disciplines van de atletiek beoefenen, maar algauw beseften we dat de relay (estafette) en de sprint beter samegegooid werden. Onze groepsineling werd creatief geinterpreteerd als massagebeurtenis, maar de spirit bleef…iedereen bleef uitbundig. Naast het lesgeven bezochten we die dag nane nane (nane) ( feestdag op 8 augustus) een soort jaarlijkse rommelmarkt, vol drukte, politie en indringende geuren. Het was ook eens een ervaring!

Na onverwachte aflassing van de lessen op donderdag door de scholen (geen reden opgenoemd, die Afrikanen toch…) besloten we onze tijd zinvol in te vullen. We bezochten een locale schrijnwerker/kunstenaat/muziekinstrumentenbouwer. In het pittoreske atelier vond eenieder wel iets dat de snaren van zijn/haar hart kon tokkelen. We keerden dan ook meer dan tevreden terug, waren een vriend rijker en enkele dollars armer. We werden uitgenodigd een workshop houtbewerking te volgen, dat is voor een van deze dagen!

Tevens gaven we onze schoenzolen de kans kennis te maken met Afrikaanse bodem. De daguitstap naar de top van ‘mount’ sakila werd een ware uitputtingstocht, althans voor enkelen. We hadden een bont gezelschap bestaande uit een variatie van Belgen, Amerikanen en locals (de zonen van mama Abayo en Sarah en Charles). Eens boven kwamen we snel weer op krachten door onze zorgvuldig voorbereide lunchpakketten (twee mandasi’s ofte oliebollen, twee bananen, twee gekookte eieren, pindanoten en een snuifje zout, danku mama Abayo!!).
Uitgeput, voldaan en trots kwam er een einde aan deze zonnige dag.

Intussen is er ook een nieuwe wending in ons project. Op maandag werken we samen met weeskinderen, lezen verhalen en knutselen rond een specifiek thema. Ook in de lokale bibliotheek kunnen we Babe helpen met het klasseren van de boeken.

Ten slotte kijken we ook uit naar een duikje in het zwembad van een van de naburige lodges, onze buren!

Lieve en vele groeten!
W
E
L
L